زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

رفع ظاهری





رفع ظاهری به معنی برداشتن حکم در مرحله فعلیت از عهده مکلف است.


۱ - تعریف رفع ظاهری



رفع ظاهری، مقابل رفع واقعی، و به معنای برداشتن حکم در مرحله فعلیت از عهده مکلف است، هر چند در لوح واقع ـ در مرحله ملاک و انشا ـ آن حکم بر او ثابت است؛ به این بیان که احکام واقعی میان جاهل و عالم مشترک است، ولی به واسطه حدیث رفع، خدا منت گذاشته و حکم ( وجوب و حرمت ) را در مرحله فعلیت و عمل به تکلیف، از مکلف غافل، ساهی و... برداشته است و آنان را به واسطه عمل نکردن به تکلیف، مؤاخذه نمی کند و از آنها نخواسته است که هنگام ندانستن حکم واقعی، احتیاط نموده و مشکوک الوجوب را انجام داده و مشکوک الحرمه را ترک کنند.
[۱] منهاج الاصول، جعراقی، ضیاء الدین، ۴، ص ۳۸.


۲ - پانویس


 
۱. منهاج الاصول، جعراقی، ضیاء الدین، ۴، ص ۳۸.
۲. الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ایروانی، باقر، ج ۳، ص ۱۱۱.    
۳. الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ایروانی، باقر، ج ۳، ص ۱۱۵.    
۴. الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ایروانی، باقر، ج ۳، ص ۴۱۵.    
۵. اجودالتقریرات، نائینی، محمدحسین، ج ۲، ص ۱۷۲.    
۶. دروس فی علم الاصول، صدر، محمدباقر، ج ۲، ص ۳۳۲.    


۳ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۸۲، برگرفته از مقاله «رفع ظاهری».    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.